Kesik… Yine kağıda kanamakta kalemim, kalbinden kesik.
Sakırtılı umutlar üretmiyorum artık. Nadasa bıraktım, sürülmüş yorgunluğa bıkkın muştuları.
Oligarşisiyle daraldığım bu kente nöbet de ekleyemem artık.
Geceye iliştirilen yamalar hep kesik.
Acı motifler işliyorum gevher renkli bohçama. Devamını Okuyunuz…

Bu gece hayatımın en olmadık işini yapıp sana yazmaya çalışıyorum, ifade edilememiş ve bu yüzden kutsal kalan pek çok şey gibi, ifade edemediğim duyguların, sana nasıl ulaşırımların yanıtsız kalan tuzaklarına saplanmamaya çalışarak… Ve biraz utanıyorum! İsmini yazamıyorum sayfalara.. Kendimi nasıl yaktıysam kenti de alevler içinde bıraktım… Falımda umutsuz aşk yazıyor. Hafifletici hiç bir sebebim yok. Sadece siyah ve ölümsüz olduğumu biliyorum. Yalnız ve kimsesiz… Devamını Okuyunuz…